Divly's Wereldwijde Crypto Belastingrapport 2026

Cryptobelastingen zijn inmiddels uitgegroeid tot een belangrijk thema binnen de cryptowereld. Toch lijkt het erop dat een groot deel van de markt nog altijd buiten beeld blijft bij de fiscus.

Wereldwijd hebben honderden miljoenen mensen crypto gekocht, verkocht of simpelweg vastgehouden. Maar volgens onze schattingen geeft slechts ongeveer 1,76% van hen dit ook daadwerkelijk aan bij de belasting. Zelfs in een optimistisch scenario stijgt dat percentage maar naar 3,00%. Dat betekent dat ruim 97% van de cryptobezitters waarschijnlijk geen aangifte doet.

Om dit verschil inzichtelijk te maken, hebben we verschillende bronnen gecombineerd: officiële cijfers van belastingdiensten, openbare rapporten en schattingen van het aantal crypto-gebruikers. Voor negen landen konden we concrete aangiftecijfers vinden, waarvan vijf recent (uit het afgelopen jaar). In landen waar zulke cijfers ontbreken vanaf 2024, hebben we een schatting gemaakt voor 2025 (laag, midden en hoog). Die is gebaseerd op het verband tussen het aantal zoekopdrachten naar cryptobelasting en het aantal aangiftes in landen waar beide gegevens beschikbaar zijn.

Tegelijk verandert de manier waarop overheden inzicht krijgen in crypto razendsnel. In de Verenigde Staten zorgt formulier 1099-DA ervoor dat transacties uit 2025 al zichtbaar worden in het belastingseizoen van 2026. Binnen de EU en andere landen die het CARF-framework van de OESO invoeren, worden transacties uit 2026 nu al verzameld en later gedeeld met belastingdiensten in 2027.

Dit rapport geeft dus een momentopname van de huidige situatie, net voordat deze nieuwe rapportageregels echt effect beginnen te hebben. Als de naleving nu nog zo laag is, lijkt het onvermijdelijk dat de druk op deze belastingkloof zal toenemen. De belangrijkste vraag is alleen: hoe snel gaat dat gebeuren?

Onze analyse laat zien dat maar een klein deel van de cryptobezitters hun bezittingen opgeeft bij de belasting. We komen uit op ongeveer 1,76%.

Zelfs als we uitgaan van de meest positieve aannames, stijgt dat aandeel slechts naar maximaal 3,00%. Met andere woorden: meer dan 97% van de cryptobezitters lijkt geen aangifte te doen.

In absolute cijfers betekent dit dat er slechts miljoenen mensen aangifte doen, terwijl er wereldwijd honderden miljoenen mensen crypto bezitten.

Daarnaast valt op dat dit beeld niet overal hetzelfde is. De mate waarin mensen hun crypto aangeven verschilt sterk per land.

Japan

Japan staat bovenaan in onze data, en dat is geen toeval. Het land heeft het voor gebruikers simpel gemaakt om hun crypto netjes aan te geven.

De overheid heeft vooral ingezet op standaardisatie en gebruiksgemak:

• Met de officiële cryptobelastingcalculator kun je je belasting berekenen zonder elke losse transactie handmatig bij te houden.
• Exchanges zijn verplicht om jaarlijkse overzichten ((年間取引報告書) ) te leveren die hier goed op aansluiten
• Gebruikers kunnen werken met een vast format, het Crypto Asset Statement ((暗号資産の計算書)), om hun aangifte af te ronden

Daarnaast gebruikt Japan de bruto-gemiddeldekostmethode (総平均法). Dat betekent dat je niet per transactie je kostprijs hoeft te berekenen, wat het proces een stuk eenvoudiger maakt.

Ook de sector zelf heeft meegeholpen. Organisaties zoals JCBA en JVCEA hebben gezorgd voor meer duidelijkheid en uniforme standaarden.

Alles bij elkaar laat Japan zien wat er gebeurt als zowel de regels als de tools gericht zijn op eenvoud: meer mensen doen daadwerkelijk aangifte.

Noorwegen

Noorwegen staat op de tweede plek, maar om een andere reden. Hier lijkt de hogere naleving minder te komen door eenvoud, en meer door actieve controle en zichtbaarheid vanuit de overheid.

Een paar dingen vallen op:

• De belastingdienst stuurt brieven naar mensen van wie ze denken dat ze crypto hebben
• Niet alleen handelen, maar ook het bezitten van crypto moet worden aangegeven — net zoals in Nederland, waar crypto in box 3 onder vermogen valt
• Veel Noorse gebruikers zitten op één platform, namelijk Firi

Dat platform speelt een belangrijke rol:

• Voor eenvoudige situaties biedt Firi kant-en-klare belastingrapporten
• Gebruikers met complexere transacties worden doorverwezen naar gespecialiseerde tools

De combinatie van duidelijke regels, actieve handhaving en praktische hulpmiddelen zorgt er in Noorwegen voor dat meer mensen hun crypto opnemen in hun belastingaangifte.

Wat laten officiële cijfers zien?

Voordat we gaan werken met schattingen en modellen, is het goed om eerst te kijken naar de cijfers die er al zijn. Die geven namelijk meteen een duidelijk beeld.

Als je de beschikbare data per land bekijkt, valt één ding snel op: het aantal mensen dat crypto opgeeft bij de belasting is in veel gevallen opvallend laag.

Hieronder bekijken we de landen afzonderlijk. Daarbij maken we onderscheid tussen landen die alleen één recent datapunt hebben gepubliceerd en landen die ook cijfers over meerdere jaren (tijdreeksen) beschikbaar hebben gemaakt.

Landen met cijfers over meerdere jaren

Sommige landen hebben niet alleen cijfers voor één jaar gepubliceerd, maar ook data over meerdere jaren. Dat is extra waardevol, omdat je dan beter kunt zien of de aangiftebereidheid rond crypto echt toeneemt, stabiliseert of juist weer afzwakt na een periode van extra aandacht.

Finland

Finland laat goed zien dat meer aandacht voor crypto niet automatisch betekent dat ook veel meer mensen hun crypto netjes aangeven. Volgens openbare berichtgeving waren er in 2025 ongeveer 18.000 mensen die cryptobelasting aangaven, terwijl het aantal cryptobezitters in Finland op ongeveer 450.000 wordt geschat. Daarbij geldt wel dat niet iedere bezitter ook automatisch aangifteplichtig is. In dezelfde berichtgeving staat bovendien dat maar ongeveer 10% van de cryptotransacties daadwerkelijk wordt aangegeven.

Daarnaast hebben we van de Finse belastingdienst cijfers ontvangen waaruit blijkt dat er 3.500 aangevers waren in 2020, 16.200 in 2021 en 9.800 in 2022. Op het eerste gezicht lijkt 2025 dus het hoogste niveau in deze reeks. Maar als je het in perspectief zet, ligt dat aantal slechts beperkt boven de eerdere piek in 2021 en nog altijd ruim onder het vermoedelijke aantal mensen met belastbare crypto-activiteit.

Polen

Polen laat op papier een duidelijke stijging zien in het aantal crypto-aangiftes, maar het land laat ook zien hoe lastig het kan zijn om officiële cijfers uit verschillende jaren eerlijk met elkaar te vergelijken. Volgens Kryptoprawo, op basis van gegevens van het ministerie van Financiën, steeg het aantal aangevers van 3.200 in 2019 naar 10.600 in 2020.

Daarbovenop kwam recentere officiële informatie van de Poolse overheid, gepubliceerd op 21 januari 2026, waarin staat dat 18.545 belastingplichtigen in 2025 inkomsten uit crypto hebben aangegeven voor het belastingjaar 2024.

Dat cijfer kun je alleen niet één op één naast de oudere aantallen leggen. De eerdere cijfers gaan over przychody, wat neerkomt op opbrengst of omzet. Het nieuwere cijfer gaat over dochod, dus inkomen na aftrek van kosten.

Dat verschil is belangrijk. Het aantal van 18.545 telt alleen de mensen mee die na aftrek van kosten daadwerkelijk op een positief resultaat uitkwamen. Daar vallen dus niet de belastingplichtigen onder die wel crypto-opbrengsten hebben gemeld maar uiteindelijk geen belastbaar inkomen hadden, bijvoorbeeld omdat hun kosten even hoog of hoger waren. Ook mensen die uitsluitend aankoopkosten hebben opgegeven om die door te schuiven naar latere jaren zitten niet in dat getal, terwijl het in Polen nog steeds verplicht is om zulke aankoopkosten te rapporteren, ook als er nog geen verkoop of opbrengst is geweest.

Om die reden hebben we het cijfer van 18.545 niet gebruikt in onze tabel met aangevers. Voor Polen komen we daarom uit op een veel hogere schatting van 93.000 aangevers. Die schatting is bedoeld om een bredere groep mee te nemen: niet alleen mensen met belastbaar inkomen uit crypto, maar ook mensen die wel crypto-activiteit hebben gerapporteerd zonder winst, en mensen die alleen kosten hebben opgegeven.

Roemenië

Roemenië is een van de weinige landen in de dataset waar juist een dalende lijn zichtbaar is. Uit berichtgeving van Economedia blijkt dat 3.198 mensen in 2022 crypto-inkomsten hebben aangegeven. In 2024 was dat aantal gedaald naar 1.613 aangevers.

Dat ligt nog maar beperkt boven het niveau van 2019, toen 1.319 mensen aangifte deden. Tegelijk is het nog steeds veel lager dan de 33.155 aangiftes in 2019, het eerste jaar waarin de nieuwe regels van kracht waren.

Alles bij elkaar lijkt Roemenië eerst een duidelijke piek te hebben gezien vlak na de invoering van de regels, gevolgd door een flinke terugval. Dat is relevant, omdat het laat zien dat nieuwe rapportageregels op zichzelf nog niet betekenen dat mensen ook structureel aangifte blijven doen.

Zweden

Zweden heeft een kortere reeks, maar die geeft toch een nuttig beeld. Via onze relatie met Skatteverket hebben we cijfers ontvangen van ongeveer 2.660 aangevers in 2021, 8.218 in 2022 en 6.088 in 2023. Daarnaast heeft Skatteverket zelf gepubliceerd dat het aantal aangevers in 2024 rond de 6.000 lag en in 2025 rond de 9.000.

De aantallen schommelen dus van jaar tot jaar, maar het algemene beeld verandert niet echt: het aantal mensen dat crypto opgeeft blijft laag vergeleken met het vermoedelijke aantal cryptobezitters.

In dezelfde bron schat de Zweedse belastingdienst het aantal cryptobezitters bovendien op ergens tussen de 320.000 en 740.000. Alleen al die grote bandbreedte laat zien hoe beperkt het zicht van de overheid nog altijd is. Zelfs als je uitgaat van de ondergrens, blijft het aandeel aangevers relatief laag.

Noorwegen

Noorwegen laat een van de duidelijkste stijgende trends in de hele dataset zien. Volgens Skatteetaten groeide het aantal aangevers van 6.470 in 2020 naar 14.825 in 2021, 44.560 in 2022, 50.837 in 2023, 55.880 in 2024 en 73.131 in 2025.

Belangrijk daarbij is dat deze jaren slaan op het moment van indienen van de aangifte, niet op het jaar waarin het crypto-inkomen werd verdiend. Het cijfer voor 2025 hoort dus bij het inkomensjaar 2024.

Noorwegen is daarmee een van de sterkste voorbeelden van een land waar de naleving in de loop van de tijd duidelijk toeneemt. Tegelijk moet ook hier worden gezegd dat deze aantallen nog steeds moeten worden afgezet tegen het totale aantal cryptobezitters.

Wat Noorwegen extra interessant maakt, is dat de belastingdienst zelf aangeeft dat een deel van die stijging komt door gerichte waarschuwings- en attenderingsbrieven aan mensen van wie wordt vermoed dat ze crypto bezitten. De groei in aangiftes kwam dus niet alleen vanzelf, maar ook onder duidelijke druk vanuit handhaving.

Verenigde Staten

Recente officiele informatie komt uit IRS Publication 1304, waarin 6,65 miljoen aangiften met betrekking tot digitale activa in 2022 en 2,79 miljoen in 2023 worden genoemd. Zelfs als je die hogere aantallen letterlijk neemt, moeten ze nog steeds worden vergeleken met de omvang van crypto-eigendom in de VS. Een gearchiveerde Triple-A-schatting van eigendom suggereert dat het aantal crypto-eigenaren in de VS toen richting de 50 miljoen ging. Ook dan volgt daaruit dat slechts een minderheid van de eigenaren zichtbaar werd in de belastingdata.

De Verenigde Staten zijn ook belangrijk omdat ze nu een nieuwe rapportagefase ingaan. Volgens het overzicht van Form 1099-DA en de richtlijnen voor brokerreporting van de IRS worden veel verkopen van digitale activa uit 2025 gerapporteerd in het aangifteseizoen van 2026, waarbij brokers de bruto-opbrengst moeten rapporteren voor transacties die op of na 1 januari 2025 zijn uitgevoerd. Tegelijk is dit nog een regime in een vroege fase: voor 2025 gelden de indieningsvereisten in het algemeen voor brokers in de VS, terwijl uit de instructies voor Form 1099-DA van 2025 blijkt dat aanvullende rapportagevereisten vanaf 2026 gelden.

Losse momentopnames

Niet van elk land zijn er cijfers over meerdere jaren beschikbaar. Soms is er maar één openbaar datapunt te vinden. Toch zijn zulke losse momentopnames nog steeds nuttig. Ze laten namelijk zien dat hetzelfde probleem in heel verschillende landen terugkomt, ook als de belastingregels en de mate van crypto-gebruik sterk uiteenlopen.

Zuid-Afrika

Zuid-Afrika springt er meteen uit door hoe groot het verschil is tussen het aantal cryptobezitters en het aantal mensen dat dit ook daadwerkelijk opgeeft. Volgens Business Day, op basis van uitspraken van SARS, hadden slechts 17.000 Zuid-Afrikanen crypto aangegeven, terwijl het aantal cryptobezitters werd geschat op ongeveer 6 miljoen.

Zelfs als je ervan uitgaat dat die schatting niet exact is, blijft het beeld duidelijk: het aandeel mensen dat crypto rapporteert is bijzonder laag.

Brazilië

Ook in Brazilië is er een bruikbaar los datapunt. Volgens CNN Brasil, op basis van Receita Federal, gaven 237.369 mensen in 2023 crypto op. Daarbij werd meer dan R$1 miljard aan cryptowaarde aangegeven.

Op zichzelf is dat een aanzienlijk aantal, maar zonder bredere context over het totale aantal cryptobezitters zegt het vooral dat er wel aangifte plaatsvindt, maar nog niet hoe groot dat aandeel werkelijk is.

Portugal

Portugal heeft lang de reputatie gehad van een vriendelijk land voor crypto, maar dat beeld klopt niet meer helemaal sinds het staatsbudget van 2023. Daarmee werd crypto veel duidelijker onder het belastingstelsel gebracht.

Sindsdien geldt in grote lijnen het volgende:

• winsten op crypto die korter dan 365 dagen zijn aangehouden, worden belast tegen 28%
• winsten op crypto die langer dan 365 dagen zijn aangehouden, blijven vrijgesteld

Dat betekent dus dat crypto in Portugal in 2023 niet simpelweg belastingvrij was, ook al bleef het regime in sommige gevallen relatief gunstig.

Toch bleef het aantal mensen dat hierover aangifte deed opvallend laag. Volgens Expresso, onder verwijzing naar het ministerie van Financiën, hebben in 2023 slechts 558 personen crypto-gerelateerde winsten opgegeven. Daarvan gaven 507 mensen langetermijnwinsten op die waren vrijgesteld, terwijl maar 51 mensen belastbare kortetermijnwinsten rapporteerden.

Datzelfde beeld komt terug in de samenvatting van de Portugese cijfers door Faccounting, waar ook wordt benadrukt hoe laag het aantal aangevers bleef, zelfs nadat crypto officieel duidelijker in het belastingkader was opgenomen.

Portugal laat daarmee goed zien dat een gunstig imago rond crypto-belasting niet automatisch betekent dat mensen massaal aangifte gaan doen zodra de regels eenmaal formeel zijn vastgelegd.

Wat de officiële cijfers eigenlijk laten zien

De officiële informatie over cryptobelasting is beperkt, versnipperd en vaak lastig met elkaar te vergelijken. Alleen dat al is een belangrijke conclusie.

Onze schattingen voor 2025

De officiële cijfers zijn sterk genoeg om één ding duidelijk te maken: de naleving van cryptobelasting is laag. Maar ze zijn niet voldoende om de hele markt goed in kaart te brengen. Slechts een beperkt aantal landen maakt bruikbare aangiftecijfers openbaar, en zelfs daar zijn de cijfers niet altijd goed naast elkaar te leggen.

Wie een mondiaal beeld wil schetsen, moet daarom ook kijken naar landen waar zulke officiële cijfers ontbreken. Anders blijft een groot deel van de markt buiten beeld.

Waarom we met een bandbreedte werken

Voor een deel van de landen beschikken we over officiële aangiftecijfers. Voor veel andere landen is dat niet het geval. In die situaties zou één exact getal meer zekerheid uitstralen dan de data rechtvaardigen.

Daarom werken we met een bandbreedte. Die moet je zien als een realistische inschatting van wat waarschijnlijk is, niet als een bewering dat het exacte nalevingspercentage van elk land rechtstreeks uit zoekdata kan worden afgeleid. Tegelijk is het ook geen losse gok: de bandbreedte is gebaseerd op echte aangiftecijfers uit landen waar die informatie wél beschikbaar is.

Hoe we tot die schattingen komen

Om ook landen zonder officiële cijfers voor 2024 of 2025 mee te nemen, hebben we gekeken naar zoekgedrag rond cryptobelasting. Vervolgens hebben we dat vergeleken met het daadwerkelijke aantal aangiftes in landen waar beide soorten data beschikbaar waren.

Voor die analyse hebben we via Ahrefs meer dan 12 miljoen zoekopdrachten rond cryptobelasting onderzocht.

De lage schatting gebruikt de laagste verhouding tussen zoekvolume en het aantal mensen dat crypto aangaf in onze benchmarkset. In de huidige dataset wordt die ondergrens vertegenwoordigd door Roemenie.

De hoge schatting gebruikt de hoogste verhouding tussen zoekvolume en het aantal mensen dat crypto aangaf in de benchmarkset. In de huidige dataset wordt die bovengrens vertegenwoordigd door Noorwegen.

De middenschatting gebruikt de gemiddelde verhouding over de benchmarklanden met recente officiele aangiftedata en bijpassend zoekverkeer.

We hebben dit model ook getoetst aan landen buiten de benchmarkgroep waar we alsnog bruikbare historische data hadden over zowel aangiftes als zoekgedrag, vooral de Verenigde Staten. Die controles bleven binnen dezelfde bandbreedte als die van Roemenië tot Noorwegen. Dat geeft extra vertrouwen dat de gekozen bandbreedte breed genoeg is om realistisch te blijven, maar niet zo breed dat ze weinig meer zegt.

Voor de Verenigde Staten vallen de midden- en hoge schatting zelfs samen. Historische data laten zien dat de VS, in jaren waarin zowel zoekdata als aangiftecijfers beschikbaar waren, meestal dicht tegen de bovenkant van de bandbreedte aan zat, ongeveer op het niveau van Noorwegen. Daarom hebben we die schatting daar niet kunstmatig verder opgerekt.

Belangrijker nog is hoe je deze cijfers moet lezen. Als er officiële aangiftecijfers beschikbaar zijn, gebruiken we die. Als die ontbreken, werken we met een bandbreedte die is afgeleid van landen waarvoor we wel betrouwbare benchmarks hebben.

Wat deze bandbreedte ons vertelt

In het middenscenario komen we uit op ongeveer 5,3 miljoen mensen die crypto aangeven, tegenover zo’n 301 miljoen cryptobezitters in de landen uit onze dataset. Dat betekent dat naar schatting slechts 1,76% van de bezitters hun crypto opgeeft bij de belasting.

In het lage scenario zakt dat aantal naar ongeveer 892.000 aangevers. Dat komt neer op ongeveer 0,30% van alle cryptobezitters.

In het hoge scenario loopt de schatting op tot ongeveer 9 miljoen aangevers, oftewel circa 3,00% van de bezitters.

Welke variant je ook neemt, de uitkomst wijst steeds in dezelfde richting: de grote meerderheid van de cryptobezitters lijkt geen aangifte te doen van crypto.

Precies daar zit de kracht van deze bandbreedte. Het precieze aantal verschilt per scenario, maar de hoofdconclusie blijft overeind.

Wat er is veranderd sinds ons rapport uit 2023

In ons vorige rapport kwamen we uit op de conclusie dat ongeveer 0,54% van de cryptobezitters aangifte deed. De nieuwe schatting ligt dus wat hoger, maar blijft nog steeds opvallend laag.

Dat verschil kan deels komen door veranderingen in de praktijk. Belastingdiensten zijn zich bewuster geworden van crypto, rapportagetools zijn beter geworden en ook onder gebruikers lijkt de kennis over fiscale verplichtingen iets te zijn toegenomen.

Tegelijk is een deel van het verschil ook te verklaren door een betere aanpak in dit rapport. Dit jaar beschikken we over meer officiële ankerpunten, recentere cijfers en een sterkere manier om onzekerheid mee te nemen in landen waar geen directe officiële telling beschikbaar is.

Wat DAC8, CARF en 1099-DA veranderen

Dit rapport laat zien hoe het er nu voor lijkt te staan met cryptobelasting, maar het verschijnt op een moment waarop de regels rondom rapportage snel strenger en concreter worden.

Die verandering is in de Verenigde Staten al volop bezig. Volgens de IRS wordt Form 1099-DA gebruikt door brokers om opbrengsten uit digitale activa te rapporteren aan zowel belastingplichtigen als de IRS. Voor Amerikaanse brokers gelden die rapportageverplichtingen in het algemeen al voor 2025. Uit de instructies voor Form 1099-DA voor 2025 en de definitieve regels voor broker-rapportage blijkt ook dat dit pas het begin is. Voor transacties vanaf 1 januari 2025 moeten brokers bruto-opbrengsten rapporteren, en vanaf 2026 komen daar extra rapportageverplichtingen bij.

Ook in de EU is de nieuwe fase inmiddels gestart. DAC8 geldt nu voor het rapportagejaar 2026. Op de DAC8-pagina van de Europese Commissie staat dat Reporting Crypto-Asset Service Providers vanaf 1 januari 2026 gegevens moeten verzamelen over rapporteerbare cryptotransacties. 2026 is dus het eerste jaar waarover gerapporteerd wordt. Die gegevens worden vervolgens in 2027 gedeeld met nationale belastingdiensten, en de eerste uitwisseling tussen EU-landen moet uiterlijk op 30 september 2027 plaatsvinden.

DAC8 staat niet op zichzelf. De Europese Commissie geeft zelf aan dat deze regels zijn gebaseerd op het Crypto-Asset Reporting Framework (CARF) van de OESO. In haar monitoring- en implementatie-update van 2025 legt de OESO uit dat CARF van Crypto-Asset Service Providers verlangt dat zij informatie rapporteren over de transacties die zij mogelijk maken voor rapporteerbare gebruikers. Juist dat soort grensoverschrijdende cryptoactiviteit was voor belastingdiensten lange tijd lastig goed in beeld te krijgen. In dezelfde update staat ook dat voor landen die meedoen aan de eerste gegevensuitwisselingen in 2027, de regels in principe vanaf 1 januari 2026.

De praktische conclusie is vrij simpel. Cryptobelasting verschuift van een systeem dat vooral leunde op zelfrapportage naar een systeem waarin ook brokers en exchanges actief gegevens gaan doorgeven. In de VS is die verschuiving al begonnen voor transacties uit 2025. In de EU en andere CARF-landen worden transacties uit 2026 nu al meegenomen in rapportagestromen die belastingdiensten in 2027 zullen ontvangen.

Voor exchanges betekent dat dat belastingrapportage steeds minder iets is dat je erbij doet. Het verzamelen van de juiste klantgegevens, het goed vastleggen van transactiedata en het ondersteunen van gebruikers bij hun belastingaangifte worden steeds meer een vast onderdeel van de dagelijkse operatie.

Dat maakt deze ontwikkeling ook direct relevant voor dit rapport. Onze schattingen laten zien hoe de naleving eruitziet rond belastingjaar 2025, dus op een moment waarop de regels al strenger beginnen te worden, maar de volledige internationale zichtbaarheid nog niet helemaal is bereikt. Als de naleving op dat moment nog steeds laag is, dan laat dit rapport niet alleen zien hoe de markt er nu voorstaat, maar ook hoe groot de belastingkloof nog was vlak voordat het nieuwe rapportagetijdperk echt op gang kwam.

Naarmate automatische rapportage verder wordt uitgerold, zal die kloof tussen cryptoactiviteit en fiscale zichtbaarheid waarschijnlijk kleiner worden. Daardoor zullen zowel exchanges als gebruikers steeds meer behoefte hebben aan goede en betrouwbare rapportage-infrastructuur.

Deze gids is niet bedoeld ter een vervanging van, belasting-, juridisch-, audit-, accounting- of financieel advies. Er is geen fiduciaire relatie tussen u en divly.com gecreëerd. Deze gids kan fouten of verouderde informatie bevatten. Alles hierin is onze mening en geen feitelijke constatering.